สัจจะบนพื้นทราย
20 กรกฏาคม 2569
สัจจะบนพื้นทราย
กูคือกากอิฐกากปูน
สายตระกูลเผ่าไทยแก่กล้า
กูมีเพื่อนหนึ่งชื่อศิลา
สถิตร่วมป่าช้าบนดิน
เราสองคนรักกันฉันเพื่อน
คู่เดือนคู่ฟ้าฤาสิ้น
สัจจะกูอยู่ใต้ปฐพิน
ดีกว่าเที่ยวบินต่างแดน
กูมีมโนธรรมมั่น
รักสัจธรรมยิ่งแก้วแหวน
ใครมารังแกแคะแคน
กูจะไม่แค้นคนระยำเป
กูจะยึดมั่นธรรมะพระพุทธองค์
ไม่พะวงมารหนาร้อยเล่ห์
กูไม่ใช่เพลย์บอยฮาเฮ
เกเรกูจักไม่เดินให้เมื่อยตีน
กูเกลียดการสังคมสังวาส
มนุษยชาติชั่วช้าทุศีล
กูไม่ชอบนิทาประวิณ
มือตีนกูขอแนบนิ่งกับตน
กูไม่ขอฝันใฝ่ตามไฟธาตุ
ไม่ขาดแหล่งหล้าฟ้าฝน
กูไม่กลัวแม้อินทร์พรหมบน
เทพทุรนยังร่านกามทั้งเพ
กูคือกากอิฐกากปูน
สายตระกูลไทยร้องเพลงเห่
กูเกือบสูญสิ้นไปกับมนุษย์เสเพล
ดีแต่เคลย์ ศิลามาช่วยทัน
หาไม่แล้วคงระเริงเล่น
กูอาจนัดเต้นแร้งเต้นกานัดกระสัน
กูอาจสูญสิ้นตระกูลไทยปางบรรพ์
นรกนั้นคงตกต้องกูแน่
เดชะบุญเพื่อนหนุนช่วย
กูจึงไม่ม้วยเป็นผีในร่างแห
จึงเหลือชีพซ้ำไว้เฝ้าแล
ให้มนุษย์แย่เหยียบย่ำทำเมือง