02 สิงหาคม 2569

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร

 

ธรรมชาติก็มีหน้าที่ของมันเช่นกัน สิ่งใดเกิดมาแล้วปราศจากหน้าที่ก็คือไม่มีธรรมะ ถ้าพ่อแม่ไม่ทำหน้าที่ของตน เช่นปล่อยปละละเลย ปล่อยให้ลูกทำอะไรตามใจตัวเอง พ่อแม่แบบนี้ ไม่ถือว่าเป็นมนุษย์ เพราะว่าแม้แต่สัตว์ก็ยังรักลูกของมัน

 

พ่อแม่บางคนละเลยและไม่รับผิดชอบลูกๆ พ่อแม่เหล่านี้ไม่ควรเรียกว่ามนุษย์ พวกเขาอาจปรากฏอยู่ในร่างมนุษย์ แต่ภายในนั้น เราไม่รู้ว่าพวกเขาคืออะไร อาจเป็นผี เป็นยักษ์ หรือเป็นมารปีศาจ

 

อาตมายังไม่เคยเห็นผีหรือยักษ์จริงๆ แต่เคยเห็นคุณลักษณะของผีหรือมารปีศาจในจิตใจของมนุษย์ ภายในใจมนุษย์มีภูติผีปีศาจแห่งความโลภ ความหลง ความรุนแรง ความพยาบาท และความโกรธแค้น พวกนี้อันตรายกว่าผีจริงๆเสียอีก

 

อาตมาไม่เคยได้ยินว่ามีผีจริงๆที่ทำร้ายหรือหลอกหลอนผู้คน แต่กลับเคยได้ยินเกี่ยวกับมนุษย์ที่มักจะทำร้ายหรือหลอกลวงมนุษย์ด้วยกัน ท่านจะเห็นเหตุการณ์ประเภทนี้ปรากฏอยู่ในหน้าหนังสือพิมพ์เกือบทุกวัน หรือบางทีมันอาจจะเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวท่านเองโดยตรง ไม่จำเป็นต้องเห็นจากในหนังสือพิมพ์

 

บางครั้งพี่น้องก็โกรธแค้นสาปแช่งกัน เมื่อโดนผีเข้าสิงมันก็จะทำให้โกรธจัดและเข้าใจผิดกันอาตมาเรียกผีประเภทนี้ว่า “ผีแห่งจิตใจ” ตัวอย่างเช่น ผีกิเลส ผีร้าย ผีขี้โมโห ผีเกียจคร้าน เป็นต้น อาตมาไม่อยากเจอผีพวกนี้เลย และขอแนะนำให้ท่านทั้งหลายพยายามหลีกเลี่ยงผีเหล่านี้ด้วย