07 สิงหาคม 2569

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร

 

ถามใจดู

อยู่ตรงไหนก็ดี ทำอะไรกับใครที่ไหนก็ดี ให้ใจดีอยู่เสมอ จงทำดีด้วยใจดีด้วยใจปล่อยวาง เราจะบรรลุถึงความดีอันบริสุทธิ์ในที่สุด แล้วชีวิตจะมีความสุข ความเจริญ ร่มเย็นและเป็นประโยชน์สุขต่อผู้อื่น ชีวิตผู้อื่นต่อสังคมนี้เป็นอันมาก แม้ชีวิตดับไปด้วยดีเพราะวาระสุดท้ายเราได้ทำสิ่งใดก็บันทึกไว้ คนเราจะลืมสิ่งใดได้สนิทก็นึกขึ้นได้เมื่อใกล้ตาย แว้บสุดท้าย เราทำสิ่งใดก็บันทึกเข้าไว้ในนั้นหมด คบคนดี คิดเรื่องดี ประกอบกิจดี นิมิตดีมีความสุข ไม่ฝันร้าย ตื่นขึ้นมาผ่องใส ตายไปเป็นสุข พระองค์ทรงตรัสยืนยันว่าจิตที่มีความไม่เศร้าหมอง มีความผ่องใสแล้ว สุคติต้องเป็นที่หวังได้แน่นอน

 

จิตที่มีความเศร้าหมองแล้ว ทุคติต้องเป็นที่หวังแน่นอน พอจิตหมองแล้ว ไม่ดีแล้ว พอใจของเราไม่สบายอะไร ๆ ก็ไม่สบายหมดจริงไหม ใจดีอะไรก็ดีไปหมด ใจไม่ดีอะไรก็ไม่ดีไปหมด พอใจโปร่ง สว่าง กระจ่าง สงบ ร่มเย็น จะพูดคิดอะไร ก็ดีหมด เป็นศีลเป็นธรรมหมด แล้วเราก็คอยเกลา กาย วาจา พิจารณาจนกระทั่งกาย วาจา ของเราก็ดีหมด พิจารณาอยู่เสมอ พัฒนาในการทำ  พูด ความคิดของตนที่ดีงามให้ยิ่งขึ้น