04 กันยายน 2569

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร

 

ผลแห่งการสะสม

อจินไตย เรื่องเหลือวิสัยของคนธรรมดา จะคิดได้ รู้ได้ทำได้

 ทานะ อจินตยัง ผลของทานที่เหลือวิสัยของคนธรรมดาจะคิดได้ รู้ได้

 ฤทธิ อจินตยัง วิสัยของฤทธิ เป็นบารมีของผู้ที่ทำมาคนธรรมดา ทำไม่ได้

 วิปาถะ อจินตยัง วิบากของกรรมที่สั่งสมมานานแสนนานเกิดมา  2-3 ขวบ อ่านหนังสือเล่นดนตรีเก่ง

 พุทธะ อจินตยัง เป็นวิสัยของพระพุทธเจ้าที่จะทำได้เป็นบารมีของพระพุทธเจ้า

 ฉะนั้น เราอย่าประมาทให้ทำแต่การกระทำที่ดี ๆ เข้าไว้และก็คนล้มอย่าข้ามเป็นอันขาด ขอนไม้ข้ามได้ คืออย่าดูหมิ่น ดูแคลนคนด้วยกันเขาอาจมีดีอย่างหนึ่งที่เรายังไม่มี คือมีบารมีสะสมมาคนละอย่าง

 

จิตเป็นตัวไป ใจเป็นตัวอยู่

สติเป็นตัวระลึกรู้ ดูเข้าไปภายใน

ตื่นต่อสภาพรับรู้ อยู่กับปัจจุบัน

 

 การให้ด้วยเมตตา ที่มีคุณธรรมเกลี้ยงเกลาหมดจด  ชนิดที่ไม่มีความใคร่ ความกำหนัด ความยึดถือ เพราะกิเลสแล้วเป็นความรักแห่งพุทธะ เป็นความรักของพระอริยะ ความรักที่ให้ในอาการที่ไม่มีเงื่อนไขผูกพัน ไม่ต้องรออาการเติมให้เต็มจากบุคคลที่เราให้ ถ้าให้โดยที่เขายังต้องตอบสนอง เราว่าเขาจะต้องเห็นใจเรา เขาจะต้องรักเรา นั่นแสดงว่าเรายังขาดอยู่ยังรอการเติมให้เต็มจากผู้ที่เราให้เขา นั่นคือการขาดถ้าให้ด้วยความเกื้อกูล เหมือนดอกไม้แย้มบาน มันไม่มีเงื่อนไขที่ผูกเกาะกับใคร สุดรอบมันก็ร่วงโรยไม่เคยทวงหนี้ใคร ให้อ๊อกซิเจนด้วย