04 กันยายน 2569

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร

 

หัดให้มีระเบียบแบบแผน และจริงใจ

ฝึกจิตนี้ไม่ใช่ต้องทำอะไรมากมายจนเกินไป ไม่ใช่สะกดดิ่งนิ่งทึบจนถึงขนาดแข็งเป็นมนุษย์มัมมี่ นั่งแข็งทื่อจนกระทั่งดับดิ่งนิ่งทึบไม่รู้เรื่องรู้ราว สมาธิไม่ต้องถึงขนาดอย่างนั้น ไม่ใช่นั่งทึบลงไปแต่เป็นสติที่สุขุมละเอียดต่อการประกอบการงานต่าง ๆ ทุกอริยาบท ขณะเดิน ก็มีใจอันสุขุม ยืนนั่งก็รู้ว่านั่ง ยืนก็รู้ว่ายืน นอนก็รู้ว่านอน ทำพูดคิดก็รู้ว่าพูดคิดอะไร

 

ถ้าเราบอกว่า เรามีอยู่หรอก แต่มันเป็นสติที่ไม่ได้กำหนด ไม่ได้ใคร่ครวญ ไม่ได้สมบูรณ์ ไม่ได้กำหนดดูลงไปในใจ มันมักจะซัดส่ายส่งออกไปตามอารมณ์ เป็นสติห่าง ๆ มาก ๆ บางทีสติมันแข็ง บางทีสติมันอ่อน คนสติอ่อน สะดุ้งตกใจ พออะไรเข้ามากระทบขึ้นก็หวั่นไหวนั่นแหละแสดงว่าสติอ่อน แสดงว่าสติขาดด้วยขาดสติ หลง ๆ ลืม ๆ เลอะ ๆ เลือน ๆ ที่เราหัดมีสติรู้อยู่ และอุบายที่จะทำให้สติของเราได้ดีนั้น เราต้องเป็นคนที่มีระเบียบแบบแผน ทำอะไรเราจะต้องเป็นผู้จริงใจในการทำหน้าที่เหล่านั้นด้วยความตั้งไว้ในใจว่าเราจะไม่ทุจริตใคร เป็นผู้มีศีลและระเบียบ