04 กันยายน 2569

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร

 

รักษาใจไว้

จงชนะความร้อนด้วยความเย็น จงเอาน้ำไปรดไฟ ไม่ใช่เอาไฟไปใส่ไฟ ที่จริงเขาโกรธเกลียดเรา เขาทำอะไรบกพร่องก็ช่างเขา เรามีเมตตา เราชี้แนะก็ชี้ได้ตามส่วนภาวะ ตามความเหมาะสม แต่อย่าเกลียดเขา ความเกลียดเป็นความชั่ว เมื่อเราเกลียดคนชั่ว เราชั่วด้วย ส่วนมากเราชอบคนดี เราชอบความสุข แต่เราเกลียดความทุกข์หรือเกลียดคนชั่ว ที่จริงความเกลียดเป็นกิเลสอย่างหนึ่ง ความเกลียดเป็นน้องของความโกรธ มันมีความเศร้าหมองอยู่ ฉะนั้น ถ้าเขาเกลียดเรา เขากำลังมีทุกข์ในตัวเขา เขาเกลียดตัวเขาเอง เขากรุ่นใจ เขายุ่งใจเราไม่โกรธตอบ เขาจะโกรธที่จริงเขาโกรธเขาแล้ว ถ้าเราไปโกรธเข้าด้วยแสดงว่าเราไปเข้าหุ้นความโกรธ เรานี่ไม่ฉลาดเลย เขาโกรธก็ช่างเขา เรารักษาใจของเราให้เย็นสงบเข้าไว้

บางคนอาจจะอยู่อย่างต่ำกระทำอย่างสูง คืองานที่ยิ่งใหญ่ในการรับใช้ผู้อื่น ถือว่าเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มากในการรับใช้เสียสละงานที่คนอื่นเห็นว่าเป็นของน่ารังเกียจ เป็นของต่ำ ถ้าเราทำได้ใจของเราก็สูง

งานประเภทกรรมกรบางอย่างเขาให้ค่าแรงงานสูงกว่าคนที่เป็นหมออีก การที่ใช้หยาดเหงื่อแรงงาน การเสียสละ การอุทิศตนเป็นธรรมที่ดีที่ยิ่งจริง ๆ เป็นผลของการที่เราเสียสละ เหนื่อยกายไม่เป็นไรอย่าได้เหนื่อยใจ พยายามรักษาใจ ทุกข์ภายนอกไม่เป็นไรมันก็เป็นสภาวทุกข์ บางครั้งหนีไม่ได้ แต่อย่าให้ทุกข์ใจ ส่วนมากใจของเราไปทุกข์ซ้อนอีกที