08 ตุลาคม 2569

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร

 

การเป็นอยู่อย่างสมณนี้  ย่อมเป็นไปด้วยความสันโดษเรียบง่ายไม่ติดของฟุ้งเฟ้อ มีความเป็นผู้สงบ ปรกติเย็นเอื้อเฟื้อประโยชน์ตนและผู้อื่นโดยธรรมเพื่อธรรมอันหยั่งความผาสุขทั่วกัน

 

ผู้ที่มีความพอประมาณ รู้จักประมาณตน ทำแต่พอควร เว้นเปิดโอกาสให้ผู้อื่นได้ทำด้วย ได้ทำบ้างยิ่งกว้างออก ยิ่งกว้างขึ้น เราก็สูงขึ้น และกว้างขึ้น เว้นที่ว่างให้เกิดขึ้นแล้วจะมีพลังมหาศาลที่ว่างแห่งดวงใจมากขึ้น ปล่อยวาง ว่างในการเกื้อกูล จะไม่คับแคบเลยตามเหตุตามปัจจัย จะเป็นไปได้ดียิ่งขึ้น อย่างประเสริฐยิ่งกว่า “ผู้รู้จักประมาณจะพบความไพบูลย์”