เมื่อจิตไม่ส่งออกไปปรุง ตรงนี้แหล่ะเรียกว่าเจริญมรรค มีสติ สัมปัชญญะ ความรู้ความเข้าใจ
เมื่อจิตไม่ส่งออกไปปรุง ตรงนี้แหล่ะเรียกว่าเจริญมรรค มีสติ สัมปัชญญะ ความรู้ความเข้าใจ กำหนดอญู่เสมอ สิ่งที่มาปรากฏชัด จะเห็นความดับไปโดยการเฝ้าสังเกตุ มันรู้ของมันเอง ธาตุรู้นี่แหล่ะจะปล่อยวางของมันเอง รู้ความเกิดดับ เกิดเป็นปัญญาขึ้นเอง
