เมื่อขาดการระลึก ขาดการกำหนด ขาดการตั้งใจที่จะเข้าไปกำหนด จึงทำให้บุคคลนั้นตั้งอยู่ในความประมาท
มีสติรู้ทันปัจจุบันทุกขณะ ย่อมมีอิสระจากทุกทั้งปวง
สภาวะมี แต่ไม่มีอัตตา มีสติมั่น ไม่หวังอะไรใน
ความไม่ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งทั้งหลายทั้งปวง มีปกติปล่อยวางสนิทแล้ว ย่อมล่วงทุกข์ทั้งปวงได้
การปฏิบัติสุดยอด คือการมีสติสัมปชัญญะอยู่ที่จิตทุกขณะ
ทุกชีวิตเกิดมาจากเหง้าสาหร่ายชีวิต ในทะเลชีวิตอันเดียวกัน สรรพสิ่งคือสิ่งเดียวกัน สิ่งเดียวคือ สรรพสิ่งจะแปลกใจ ทำไมหนอ
