เมื่อเราต้องอยู่กับผัสสะต่าง ๆ ทั้งหลาย ซึ่งประสาทรูปเรารับรู้ ใจของเราก็รู้ตามผัสสะในประสาทรูปนั้น
โดยทำหน้าที่รู้สมมุติ แต่ไม่หลงสมมุติ ให้พิจารณาช้า ๆ ลึก รู้ตามความเป็นจริงว่านั่น รู รส กลิ่น เสียง สัมผัส ต่าง ๆ เข้าทางช่องตา หู จมูก ลิ้น กาย ใจ มารวมอยู่ที่ใจ เข้าลักษณะความเป็นจริง โดยรู้ความเกิดดับ ความเป็นอนัตตา
อ่านเพิ่มเติม
