🙏🙏🙏น้อมกราบนมัสการพ่อแม่ครูอาจารย์ทุกๆรูป และกัลยาณธรรมกัลยาณมิตรทุกท่าน ขออนุญาต เล่าเรื่องภาพนี้ เป็นภาพ เมื่อ เดือนประมาณ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2539 ข้างหลังภาพที่ท่านพระอาจารย์ยืนอยู่ จะมีกองดินอยู่ เมื่อเดือนเกิดท่านพระอาจารย์ ท่านพระอาจารย์พาไปช๊อปปิ้ง ที่ห้าง ซื้อของฝาก และผักมาทำกับข้าวกินกัน ช่วงประมาณ 20.00 น. ท่านสมชายตอนเป็นผ้าขาว ทอดไข่เจียวใส่หัวหอมใหญ่ และผัดผักปวยเล้ง ให้กินข้าวกัน อร่อยมากๆกำลังหิว ข้าวร้อนไข่เจียวและผัดผักร้อนๆ กินเสร็จ แล้ว ได้ทราบมีกองดินอยู่หน้าวัด ต้องจ้างเม็กซิกัน มาขนไปถมหลังศาลา ค่าจ้างแพง คณะศิษยานุศิษย์ก็ช่วยกันขนดินไปถมหลังศาลากัน ท่านพระอาจารย์กลับมาท่านมีงานเรื่องแปลเอกชน จะไปขึ้นศาล เสร็จแล้วท่านก็ลงมาให้กำลังใจ และถ่ายภาพเป็นที่ระลึก คณะศิษยานุศิษย์ไปนอนโรงแรมใกล้ๆ ถึงโรงแรม ตีสอง ถึงได้อาบน้ำนอนพัก พอเช้าก็ไปที่วัดกันใหม่ ไปใส่บาตร วันเกิดท่านพระอาจารย์ ที่เมืองไทย 14 ต.ค. 2539 ตรงกับที่วัดเอสคอนดิโด้ 13 ต. ค. 39 ท่านพระอาจารย์ให้ทำสอง วัน 14 ต. ค.39 ที่อเมริกาด้วย เพราะเอาเวลาเกิดที่เมืองไทยเป็นหลัก เลยทำสองวันเจ้าค่ะ (hands together)(hands together)(hands together)🪷🪷🪷🌾🌾🌾❤️❤️❤️ ยุวดี เลี้ยงธรรมรัตน์

สิ่งรู้อาศัยสิ่งถูกรู้ สิ่งถูกรู้ทั้งปวง ก็สักแต่ว่าถูกรู้ รู้แล้วก็ผ่านไป ถ้าจิตเป็นกลาง ว่างหมดจากการเข้าไปปรุงแล้ว สิ่งถูกรู้ทั้งปวง ก็ไม่สามารถเข้ามาครอบงำจิตใจให้เป็นทุกข์ได้

เอาละ พยายามฝึกหน่อย ท่าอื่นเราสามารถฝึกได้เสมอ ไม่ว่าจะเดิน ยืน นอน หรือทํากิจกรรมต่างๆ ในหน้าที่และการงาน ถ้าเราฝึกฝนอย่างสม่ําเสมอ พัฒนาอย่างต่อเนื่อง จิตใจก็จะสงบเป็นธรรมชาติ ถ้าเราฝึกฝนอย่างสม่ําเสมอ และต่อเนื่อง สติก็จะดีขึ้น เมื่อเราฝึกบ่อยๆ เราก็จะมีสติมากขึ้น เหมือนกับการออกกําลังกายทําให้เกิดความแข็งแรง การปลูกฝังสติ ส่งผลให้เกิดสติ ฝึกสมาธิ นําไปสู่สมาธิ ในขณะที่จิตเราสงบอยู่อย่างนี้ ถ้าจิตเป็นสมาธิ เราก็จะรู้สึก กายเบา จิตผ่องใส สบาย เป็นหนึ่งเดียวกัน อย่างไรก็ตาม บางครั้งก็รู้สึกเหมือนกว่าจะบรรลุความสงบได้

…. เรื่องมีอยู่ว่า..เมื่อวันหนึ่ง ในช่วงที่ร่าง ”ท่านพระอาจารย์“ ยังอยู่ที่ ”สำนักป่าสุญญตาราม“ เกริงกะเวีย ..ทุกๆวันเสาร์ จะมีการสวดบำเพ็ญกุศลเป็นเวลา 1 ปี ..ในวันเสาร์วันหนึ่ง !! เป็นวันสำคัญเกี่ยวกับท่านพระอาจารย์(อาจจะเป็นร้อยวันหรือปล่าว ไม่แน่ใจ) ..ตัวดิฉันและคุณหมอเมย์ ได้เดินทางไปร่วมพิธีสวดบำเพ็ญกุศลท่านพระอาจารย์ และเมื่อกลับมาถึงบ้านในคืนนั้น ..ได้เกิดนิมิตฝันเห็นท่านพระอาจารย์ (ซึ่งคิดว่าเป็นเรื่องจริงด้วยประสบการณ์ในชีวิต) ..ฝันว่าเห็นท่านมายืนอยู่ท่ามกลางลูกศิษย์ ในลักษณะตัวตนที่ท่านเป็นอยู่ ณ.ปัจจุบัน ที่ท่านอยู่บนสวรรค์ชั้น..? ..และท่านมาสื่อสารให้รู้ว่า (ไม่ได้เปล่งเสียงพุดอะไร เป็นคลื่นความรู้สึก) ว่าท่านอยู่กับพวกเราตลอดในระยะเวลาหนึ่งปีที่บำเพ็ญกุศล โดยเฉพาะวันเสาร์ที่บำเพ็ญกุศล ท่านมาอยู่ท่ามกลางลูกศิษย์ทุกครั้ง ในฝันทุกคนตื่นเต้นมารุมล้อมท่าน แต่ท่านไม่พูดอะไร แค่ยิ้มๆเล็กน้อยยิ้มนิดเดียวอยู่ตลอด ไม่เห็นฟัน ให้กับทุกคน ทุกท่านในที่นั้น .. ..ตั้งแต่วันนั้นมาภาพของท่านกยังคิดตา และพยายามจำทุกอิริยาบท เพื่อวันหนึ่ง ถ้ามีเงิน จะจ้างนักวาดมาวาดรูปท่านเก็บไว้ หรือให้คนที่เชื่อได้ดูว่า ปัจจุบันท่านเป็นแบบใด ในความรู้สึกท่านเป็นพระโพธิสัตว์อยู่ชั้น ..ด..ส..!!?? ..อันนี้ไม่ได้คิดสื่อสาร แต่..ที่อยากสื่อสารคือ อยากให้ลูกศิษย์ที่รักเคารพท่านได้เห็นเหมือนที่เราได้เห็น (แต่คิดว่าหลายท่านอาจได้เห็นเช่นกัน) เห็นว่าปัจจุบันท่านงามขนาดไหน ท่านงามเหมือนภาพวาด หน้าท่านผิวกายท่านใสไม่มีรูขุมขน ผมยาวเหมือนถูกจัดเรียงไว้ทุกเส้น อายุท่านประมาณไม่ต่ำกว่ากว่า 26 แต่ก็ไม่น่าเกิน 30 รูปร่างสูงเพรียวสง่างามมาก บารมีสูงส่ง ตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่มีที่ติ ไม่มีเหงื่อไม่มีฝุ่นเกาะแม้น้อยนิด จึงเก็บภาพประทับใจนี้มาตลอดเวลา ..รอเพื่อให้มีเงินให้จิตกรมาวาดภาพ แต่เวลาผ่านไปเราก็ยังทำไม่ได้สักที่ จนเริ่มกลัวว่านานวัน เราจะลืมภาพท่าน.. ..วันหนึ่ง ได้นำกล้วยเล็บมือนางในสวน ไปให้คุณหมอเมย์ทาน อยู่ๆก็ได้คุยเรื่องนี้ให้คุณหมอเมย์ฟัง พอไม่กี่วันหลังจากนั้น คุณหมอก็แจ้งมาว่า หาคนวาดภาพนี้ได้แล้ว และได้จ่ายค่าวาดทั้งหมดโอนให้น้องที่จะวาดภาพ ตัวเราดีใจจนน้ำตาใหล..รอมาตั้งนาน วันนี้จะได้ให้ทุกคนที่เราอยากบอกได้เห็นเหมือนตัวเราเห็น…น้องบอกใช้เวลาหนึ่งเดือน ฉันตื่นเต้นมากๆๆๆ..นับวันรอ หนึ่งเดือน ขอบคุณคุณหมอเมย์ที่สุดในสามโลก 🙏🙏🙏 ..หากเรื่องนี้ข้าพเจ้ากล่าวเท็จ ขอให้โดนลงโทษ ..แต่ถ้าข้าพเจ้าได้กล่าวเรื่องจริง ขอให้ตัวข้าพเจ้าได้บำเพ็ญเพียรในทุกภพทุกชาติ จนถึงที่สุด เพื่อให้ได้ไปรับใช้ท่านพระอาจารย์ด้วยเถิด 🙏🙏🙏สาธุๆๆๆ 🙏🧚🏼‍♀️☺️ …..พระโพธิสัตว์ของลูก …🙏🙏🙏

เป็นพระอรหันตสาวกของพระศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ผู้ทรงอภิญญา ญาณ สมาบัติ ที่แก่กล้ามากที่สุดองค์หนึ่งในยุครัตนโกสินทร์ ท่านได้ออกโปรดพุทธศาสนิกชน เผยแผ่แสดงธรรมของพระศาสดาให้ผู้คนสนใจและตั้งใจประพฤติ ปฏิบัติธรรมไปทั่วโลก เป็นที่น่าอัศจรรย์ยิ่ง ด้วยความผ่องใสบริสุทธิ์ งดงาม สะอาด สว่าง สงบ ตลอดชีวิต ท่านได้ละทิ้งสังขาร ดับขันธ์นิพพาน หลังจากไปกราบพระพุทธองค์ ที่สังเวชนียสถาน ประเทศอินเดียและเนปาลในวันที่ 14 ก.พ.- 25 ก.พ. 2568 พระอาจารย์ยันตระ อมโรภิกขุ ได้นิพพานในท่าตะแคงขวาตามแบบอย่างประเพณีพระอรหันตสาวกในครั้งพุทธกาล เป็นที่ประจักษ์แก่สายตาชาวโลกผู้มีจิตเลื่อมใสศรัทธา ในวันที่ 9 มีนาคม 2568 สิริอายุ 73 ปี 51 พรรษา.

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร เฝ้ารู้ดูที่จิต

เฝ้ารู้ดูที่จิต คนทำงานด้วยจิตอันสุขุมมีสติปัญญาลึกซึ้งและสงบเยือกเย็นประกอบไปด้วยกันจะมีการทำงานด้วยการพักผ่อนที่เรียกว่า Relax อยู่ในตัว ไม่เครียดงาน และระบบของความคิดนั้นจะเป็นแมงมุม สมาธิของแมงมุม มันจะจัดการกับทุกเรื่องที่เข้ามาได้ มันขึงเรด้าไว้อะไรเข้ามาเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์เฉพาะหน้า ความน้อมระลึกรู้เกี่ยวข้องสัมผัสความรู้ตัวทั่วพร้อม มันก็ไปจับเหยื่อของมันมากันได้ ตัวของมันไม่ต้องเหนื่อยมาก คือ จับจุดเฝ้าดูรู้ที่ปัจจุบัน เฝ้าดูที่ใจ ลมหายใจ อานาปาก็ดีเพื่อเป็นอุบายมีจิตเกาะอยู่กับอารมณ์นั้น แต่ในที่สุดเรารู้ไปทุกอิริยาบทที่ดำรงตัวรู้คือสติธรรมดานั่นเอง ฝึกอย่างนี้และเข้าไปที่ตัวรู้ เวลาที่เรานั่งดูเราก็สงบ ดูที่ตัวรู้ รู้กาย รู้ใจ แต่กำหนดลมด้วยก็ได้ โดยไม่ต้องใช้คำบริกรรมช้า ๆ แต่ถ้าใครฟุ้งซ่านจัดจะใช้ด้วยก็ได้