ส.ณ.บุญชุ่ม.ทาแกง.ลป..ครูบาชัยวงศาฯลป.พระมหาอำพันธู์.อาภรโณป.ธ๕.วัดเทพศิรินฯกทม.ลพ.เปลี่ยน.แม่แตง.ท่านพระครูบาสมศักดิ์ฯวัดทุ่งหลวง.ช.ใหมา.ธค.๒๕๓๑... อาจารย์เจริญผล สร้อยกิ่ง

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร อะไรที่เข้ามาให้เป็นครูกรรมฐาน เมื่อจิตสงบเย็นแล้ว ภาวนาเป็นแล้ว ในที่นี้คือ ความสว่าง สงบ โปร่งเย็นในจิตใจ เมื่ออารมณ์แจ่มใสในจิตใจความสงบเป็นเครื่องของใจแล้ว ที่เดิน ยืน นั่ง นอน ทำอะไรก็ทรงตัว สภาพปกติอยู่ในเหตุการณ์ต่าง ๆ ในลักษณะรูปธรรม นามธรรม ทุกอย่างเราก็ฝึกจนชำนาญ เราอยู่สถานที่นี้ เปลี่ยนสถานที่ใหม่ อยู่กับบุคคลอีกแบบหนึ่ง พบกับบุคคลอีก�หลาย ๆ แบบ หลาย ๆ อย่าง นี่เป็นครูกรรมฐานทั้งนั้น ถึงมารุนแรงแบบไหนที่เป็นครูกรรมฐานได้ดี และคิดว่าเป็นหินลับมีดทั้งนั้น

Dharma by Venerable Master Yantra Amaro. Our life gradually deteriorates all the time. Each year passes and a new one arrives very quickly, we get older one more year and have one less year of life remaining. Children grow up and reach puberty, adulthood, and then old age. I am getting old. None of us will ever get younger, we all have to grow old and wilt. Some days we all have to leave all and everything. Some people accept that, and try to do the best they can before life finishes. Like a candle which melts as it produces light, our life diminishes, but what do we get in return? The remaining time of our lives is getting lesser and lesser. Lives are melting away with time and the daily happenings. Have we accomplished with leaving anything worthwhile or useful behind yet? Will there be any goodness, peace, or cool and safe shades in the world provided by us for the youngsters who will come along later?

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร สมาธิของพระอริยเจ้า สมาธิของพระอริยเจ้า เหมือนภูเขาหิน ปักลงในแผ่นดินโลก แข็งแกร่งหนักแน่น แต่ตะไคร่น้ำและต้นหญ้า ก็ขึ้นบนภูเขาได้ คือสมาธินุ่มนวล และตั้งมั่นนั่นคือ สมาธิของภูเขา ภูเขาทำสมาธิ ถ้าจะว่าลึกก็ลึก สุดหยั่งคาด ถ้าว่าจะตื้นมันก็ตื้นจริง ๆ เมื่อหยุดไปในขณะเคลื่อนไหว มันก็จะปรากฏ จะเรียกว่า อะไรก็ได้แต่อย่าเรียกว่าอะไรเลยจะดีกว่า ให้ธรรมชาติมันเป็นไปเอง เพราะมันไม่เคยเรียกตัวมันว่าอะไรเลย ล้วนแต่การไปสมมติชื่อนามให้มันทั้งนั้น

ธัมโมวาทโดยพระอาจารย์ยันตระ อมโร เปรียบทางนอกมาจนถึงทางใน คือใจของเรา ทางนอก เป็นหลุม เป็นบ่อ เป็นหน้าผา เป็นเหว เป็นทางเรียบ ทางขรุขระ ทางตรง ทางโค้ง ก็เลือกเดิน เลือกหลบหลีกปลีกเว้นอันตรายปลอดภัยได้ ทางจิตใจก็เหมือนกัน อะไรสุข อะไรทุกข์อะไรเป็นคุณ อะไรเป็นโทษ อะไรผิด อะไรถูก อะไรวุ่นวาย อะไรสงบเย็น อะไรยึด อะไรปล่อยวาง ใจก็รู้แล้วก็เลือกหลบหลีก ปล่อยวาง ทำใจให้ปกติเป็นกลาง ปลอดภัยจากทุกข์โทษเวรภัยต่าง ๆ ทำได้อย่างนี้ เรียกว่า ท่านผู้รู้ รู้สิ่งที่ควรรู้รู้แล้วพ้นทุกข์ได้ นี่แหละผู้รู้ คุณธรรมและความรู้แจ้งจริง จึงจะปล่อยวางตัวตนได้ เพียงความเข้าใจฟังธรรมรู้เรื่อง ยังปล่อยวางไม่ได้ ผู้ปฏิบัติที่มีภูมิจิต ภูมิธรรมแล้ว ย่อมขยันในการทำหน้าที่การงานที่ทำอยู่อย่างเต็มอกเต็มใจ เพราะรู้จักรับผิดชอบว่าอะไรควรไม่ควร ทำสมาธิภาวนาแล้วเกิดเบื่อหน่ายการงานเกิดความรังเกียจ ขี้เกียจ ไม่มีความสำนึกในการงานเกื้อกูล เมตตา อย่างนี้ผิด ผู้มีภูมิจิต ภูมิธรรม ย่อมขยันในกิจวัตรในการงานหน้าที่อย่างเต็มอกเต็มใจ เอาใจใส่ในการสั่งสอนเอาใจใส่ในการบริหารหมู่คณะให้เป็นไปโดยธรรม เพื่อธรรมาธิปไตย เพื่อธรรมเป็นใหญ่เอาความถูกต้อง ดีงาม บริสุทธิ์เป็นใหญ่เป็นที่ตั้ง น้อมเอาพระพุทธองค์เป็นบุพการี ผู้ทำคุณก่อน แล้วเราก็เริ่มต้นทำความดี จะได้เป็นบุพการีของอนุชนต่อไป ทำเถิด ทำไป ไร้หมายมั่น ผลบุญนั้นย่อมจะมี ทวีคูณ เมื่อรู้ปกติ ซึ่งอยู่เหนือความเกิดดับแล้ว ทั้งกลมกลืนกับสิ่งทั้งปวง จะว่ามันเป็นสภาพที่มีอยู่ก็ไม่ใช่จะว่าไม่มีอยู่ก็ไม่ใช่ เหนือการมีอยู่และไม่มี เหนือความเป็นอัตตา หรือ อนัตตา แต่อิสระ วิจัยยะ ไม่พัวพันผูกติด กวัดแกว่งต่อสิ่งใดเมื่อถึงแล้วจะนิ่ง�เงียบงัน ครั้นจะสื่อก็สุดจะอธิบายได้ แต่มันแปลกที่ทำหน้าที่อย่างวิเศษ

佛教的教義和實踐是一種大福氣。了解達摩的意義是獲得解脫、完全的自由和所有苦難的機會。因此，我們需要花時間去實踐達摩。 不要在生活中浪費時間；否則，時間已經過了。如果可能，現在就實踐，馬上就做。不要等待。 無論你去寺廟還是沒有，我們都應該培養自己。 無論你成為僧侶還是不是，我們都應該培養自己。 現在就實踐。 即使你能學到很多，也是你。當我們不了解自己時，我們就會錯過最美妙的事情。 如果我們不了解自己，即使我們有很多錢，我們也不能真正快樂。時間和生命會很快地過去。非常快。不要等到明天。 實踐，給予，和貢獻。你給予的越多，你釋放的越多，你會越自由。 ~Yantra Amaro, Zen Master